Σας καλωσορίζουμε στην υπο-ομάδα Τοπική Αυτοδιοίκηση, της Ενότητας Δημόσια Διοίκηση και Κοινωνία. Η συμβολή σας είναι απαραίτητη για την κατάθεση νέων ιδεών και απόψεων, αφού η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί το εγγύτερο προς τον πολίτη διοικητικό επίπεδο και κύτταρο της τοπικής δημοκρατίας και συνοχής.
Θέτουμε ως προβληματισμό και θέματα προς συζήτηση τα εξής:
1. Περιγράψτε ένα κύριο πρόβλημα του οποίου η λύση σε άμεσο ορίζοντα θωρείται κρίσΙμη για τον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
2. Περιγράψτε ένα διαρθρωτικό πρόβλημα του οποίου η λύση σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα είναι κρίσιμη για τον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
3. Προτείνετε μια υπηρεσία του κράτους προς τον πολίτη ή την επιχείρηση που επιθυμείτε να μετασχηματιστεί ή να δημιουργηθεί (εάν είναι νέα υπηρεσία) στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
4. Προτείνετε μια υπηρεσία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που πρέπει να δημιουργηθεί έτσι ώστε ο δημότης να μπορεί να διεκπεραιώνει το σύνολο των αιτημάτων του ακόμη και από το “σπίτι” του
5. Σε ποιο μέσο πρέπει να δοθεί έμφαση για την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης;Υπολογιστής, κινητό τηλέφωνο, ψηφιακή διαδραστική τηλεόραση κλπ.;

Οι προτάσεις / απαντήσεις σας θα είναι καθοριστικές, με στόχο την υλοποίηση δράσεων που θα συνθέσουν το ψηφιακό μέλλον και το παρόν της χώρας μας.

Τεχνικοί Υπεύθυνοι για την Ομάδα Δημόσια Διοίκηση και Κοινωνία
Δέσποινα Τσολακάκη, Ράνια Τσοπανά

ΚΥΡΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΛΥΣΗ ΣΕ ΑΜΕΣΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ.

Όπως είναι σε όλους μας γνωστό από την 1/1/2011 θα τεθεί σε εφαρμογή ο Καλλικράτης. Ο Καλλικράτης πέραν των άλλων έκανε τους 1035 Καποδιστριακούς Δήμους 325 Νέους Δήμους. Αυτό σε γενικές γραμμές έγινε ως εξής:

-Μικροί Καποδιστριακοί Δήμοι ενσωματώθηκαν σε μεγάλους Δήμους
-Μικροί Δήμοι ενώθηκαν μεταξύ τους και έκαναν ένα νέο μεγαλύτερο Δήμο.

Όπως γνωρίζετε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 του Ν. 2526/97 στους ΟΤΑ Α’ Βαθμού με πληθυσμό άνω των 5.000 κατοίκων ή με έσοδα άνω των 500 εκ. δραχμών εφαρμόζεται (λέμε τώρα) το διπλογραφικό λογιστικό σύστημα. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν 49 Καλλικρατικοί Δήμοι με κάτω από 5.000 κατοίκους. Στους Δήμους με πληθυσμό κάτω των 5.000 κατοίκων αυτό δεν ήταν υποχρεωτικό. Όμως ο Καλλικράτης επέδρασε κυρίως σε τέτοιους Δήμους.
Η ομαλή ένταξη των δήμων, που δεν τηρούσαν διπλογραφικό σύστημα σε μεγαλύτερα σύνολα, προϋποθέτει την τακτοποίηση των οικονομικών τους στοιχείων, την αντιστοίχιση τους στους κωδικούς του Λογιστικού σχεδίου των ΟΤΑ και την εισαγωγή τους στο διπλογραφικό σύστημα του Κεντρικού Δήμου ή αν αυτό δεν υπάρχει σε ένα νέο σύστημα.
Αυτό για να γίνει δεν απαιτεί πληροφορικάριους, απαιτεί λογιστές και κατά την γνώμη μου ορκωτούς. Και η εργασία να μην περιοριστεί στους μικρούς δήμους μόνο αλλά να γίνει και στους μεγάλους προκειμένου να αποκτηθεί πλήρης και καθαρή εικόνα για τα οικονομικά των δήμων.
Με αυτό τον τρόπο το ξεκίνημα της λειτουργίας των Νέων Δήμων θα γίνει από στέρεα βάση και όχι μέσα από την κινούμενη άμμο της ασαφούς οικονομικής κατάστασης.
Κατανοώ ότι αυτό που προτείνω έχει κόστος και όχι μόνο οικονομικό αλλά το σωστό είναι πάντα χρήσιμο ενώ το αντίστροφο δεν ισχύει πάντα.

ΥΓ. Για το ότι οι 325 νέοι Δήμοι θα είναι ουσιαστικά σαν τις παλαιές Νομαρχίες αφού θα πάρουν σχεδόν όλες τις αρμοδιότητες των σημερινών Νομαρχιών (μεταφορά 218 αρμοδιοτήτων από τις Νομαρχίες σε κάθε ένα νέο Δήμο) θα επανέλθω.

Κε Μανθογιάννη, Κα Τσοπανά,
Συμφωνω με οσα αναφερθηκαν.
Παρακαλώ επιτρέψτε μου να προσθεσω στη συζητηση 2 λόγια:

1. Η επιτυχής εφαρμογή του Διπλογραφικού Συστηματος σε μικρούς ή μεγάλους δήμους προυποθέτει την αρμονική συνεργασία των υπαλληλων της Οικονομικής Υπηρεσιας του Δήμου (που εφαρμοζουν το απλογραφικο, καταρτιση προυπολογισμου, ενταλματα, πληρωμες, οικοθεν, εισπραξεις, κλπ) με τους λογιστές που εφαρμοζουν το διπλογραφικο και τους πληροφορικούς. Χρειάζονται και οι 3 πλευρες για την επιτυχη εφαρμογή του Διπλογραφικου.

2. Η συγχωνευση των ΟΤΑ οπως σωστα επισημανθηκε χρειαζεται πρωτα την τακτοποιηση των Οικονομικών Καταστάσεων αλλα και των Μητρώων.
Ιδιαίτερα τα Μητρώα Προμηθευτών και Οφειλετών απο τα οποία προκύπτουν Οφειλές και Απαιτήσεις των ΟΤΑ που πρεπει να αποτυπωθουν στη Γενική Λογιστική παρουσιάζουν μεγάλη δυσκολία στην ταυτοποίηση ιδιαίτερα σε μικρούς δήμους οταν π.χ. δεν έχει καταχωρηθει το ΑΦΜ του συναλλασομενου ή ο ΑΔΤ ή οταν η διευθυνση ειναι ανεπαρκης.
Η τακτοποίηση των μητρώων πρεπει να προηγηθει της συγχώνευσης και ειναι μια δυσκολη εργασία που πρεπει να γινει με προσοχη και χωρις λαθη για τους πολίτες.

Θέμα: Αναπτυξη νέων υπηρεσιών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση προς τον Πολίτη και σε ποιο μέσο να δοθεί έμφαση για την υλοποίηση;

Τι θέλει ο ΠΟΛΙΤΗΣ απο τον Δήμο;; οσον αφορα τα απλα καθημερινα : καθαριοτητα, πρασινο, φωτισμο, συντηρηση σχολειων κλπ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΣΥΝΕΡΓΕΙΩΝ ΔΗΜΟΥ

Πριν 13 χρόνια σε κάποιο μεσαίο Δήμο των Βορείων Προαστείων της Αθήνας, σε ενα καμαρακι με τριμεντολιθους και ελενιτ εγινε ενα “πειραμα”. Ηταν το τηλεφωνικο κεντρο – γραφειο των συνεργειων καθαριοτητας, οδοκαθαριστων, κηπουρων, ηλεκτροφωτισμου,
συντηρησης κτιριων και οχηματων του Δήμου.
2-3 ανθρωποι με ορεξη για δουλειά (και τη στηριξη της διοικησης), 2 pc της εποχης και μια βαση δεδομενων access97. Στηθηκε μια εφαρμογή και μια διαδικασια και βγηκε ενα νεος τροπος δουλειας και εξυπηρετησης του πολιτη που νομιζω οτι αξιζει να αναφερθει.
Κωδικοποιηθηκε ο Δήμος (οι γειτονιες, οι οδοι, τα παρκα, τα σχολεια, τα δημοτικα κτιρια), το προσωπικο, οι εργασίας, τα οχηματα, η αποθηκη.
Τα αιτηματα πλεον επαψαν να γραφονται στο τεφτερι που πεταχτηκε στα σκουπίδια, επαψαν να έρχονται απο “γνωστους” εργασιες κατα προτεταιοτητα. Ολα τα αιτηματα των πολιτων, του προσωπικού σε μια βαση δεδομενων, αναλυονται-ταξινομουνται γεωγραφικα, κατα προτεραιοτητα, ειδος, κλπ με ενα απλο μοντελο αποφασης καταληγουν σε εντολες εργασιας σε συνεργασια με τους εποπτες, τυπωνονται εντυπα ΑΠΛΑ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ απο τον οδοκαθαριστη, τον κηπουρο, τον ηλεκτρολογο του δήμου και οταν ολοκληρωθουν οι
εργασιες καταχωρουνται παλι στην βαση δεδομενων (ποιος, ποτε, τι, οχημα, υλικα), γινεται ποιοτικος ελεγχος και τηλεφωνο στον πολιτη ετσι ωστε να διασφαλιζεται οτι οι καθημερινες εργασιες εγιναν σωστα και ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ (Πολίτης και όχι Δημοτης – Ψηφορόρος) αντιμετωπίζονται ΙΣΟΤΙΜΑ με τον ιδιο τροπο. Τα αιτηματα και οι εργασιες αναλυονται και αναφερονται στη διοικηση.

Το συστημα αυτο αποτελεσε τη βαση να πιστοποιηθουν με Συστημα Ποιοτητας iso9000 οι υπηρεσιες του Δήμου.
Το “σύστημα” παρουσιαστηκε το 1999 στο διεθνες συνεδριο “Καθημερινη Ζωή και Αυτοδιοικηση – Το δικαίωμα στην ποιότητα”.
Δεν έχει τοσο μεγαλη σημασια αν το μεσο ειναι 2 απλα PC και ενα συμβατικο τηλεφωνικο κεντρο ή ο,τι πιο συγχρονο διαθετει η τεχνολογια.
Σημασία έχουν οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ, οι διαδικασίες και η προσπαθεια για συνεχή ΒΕΛΤΙΩΣΗ που παντα ξεκινα απο κάπου…

Η μεγαλύτερη ικανοποιηση ειναι τοσα χρονια μετα να ακους καλα λόγια και οτι λειτουργει το συστημα και εξακολουθει να χρησιμευει στους πολίτες της πόλης.

ΠΕΡΙΓΡΑΨΤΕ ΕΝΑ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ….

Μέσα στο 2009 κατατέθηκε το νομοσχέδιο του «Καλλικράτη» που προβλέπει τη νέα διοικητική οργάνωση της χώρας στο επίπεδο της αυτοδιοίκησης. Ο νόμος είναι μακροσκελής και αναλυτικός σε ότι αφορά το «Τι» θα γίνει.
Το «Τι» στην δική μου εργασία (ανάλυση συστημάτων) είναι η πρώτη από μια σειρά ερωτήσεων, που περιλαμβάνουν ακόμη τα «Ποιος ;», «Πως ;», «Πόσο ;» και «Πότε ;». Να σημειώσω εδώ ότι το «Γιατί» δεν περιλαμβάνεται σε μια τέτοια σειρά αφού αφενός είναι μια ερώτηση που πάντα έχει υποκειμενική απάντηση και αφετέρου όταν έχει απαντηθεί το «Τι» σαν ερώτηση το «Γιατί» δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
Η εφαρμογή του Καλλικράτη είναι το απόλυτο Διαρθρωτικό πρόβλημα στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης τα επόμενα δέκα χρόνια (μην ξεχνάμε ότι ο νόμος «Καποδίστρια» έζησε 13 χρόνια). Για να εφαρμοστεί ο Καλλικράτης πρέπει να δοθούν πειστικές απαντήσεις σε όλες τις παραπάνω ερωτήσεις με πρώτη την ερώτησης «Ποιος ;».
Η ερώτηση αφορά φυσικά την στελέχωση τόσο της κεντρικής διοίκησης όσο την στελέχωση σε επίπεδο περιφέρειας και δήμου. Δεν αναφέρομαι φυσικά στους αιρετούς άρχοντες γιατί για αυτούς αποφασίζει ο Λαός. Αναφέρομαι στα στελέχη και τους υπαλλήλους που θα κληθούν να εφαρμόσουν αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Και ο νόμος επιτάσσει μια ευρεία μεταφορά αρμοδιοτήτων (200 περίπου) από τις καταργούμενες νομαρχίες προς τους Δήμους και αρκετές ακόμα στις Περιφέρειες. Ο νέος Δήμος δεν θα κάνει αυτά που ξέραμε έως τώρα αλλά πολλά περισσότερα και διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα. Σε αυτό θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι σε επίπεδο Νομαρχίας υπήρχε μια συγκέντρωση αρμοδιοτήτων και ένα εύρος αντικειμένων που επέτρεπε τον εξορθολογισμό της κατανομής πόρων ενώ στους Δήμους δεν υπάρχει αυτό. Θα αναφέρω ένα παράδειγμα για να γίνει το παραπάνω κατανοητό. Η πολεοδομία σε επίπεδο μιας νομαρχίας στην Ελλάδα μπορούσε να λειτουργεί έχοντας 3 πολιτικούς μηχανικούς στις τάξεις της για όλες τις πολεοδομικές υποθέσεις του Νομού. Τώρα αυτός ο νομός έχει 6 δήμους κάθε ένας από τους οποίους θα πρέπει να έχει το δικό του πολιτικό μηχανισμό και ίσως πάνω από έναν. Βέβαια οι Δήμοι έχουν στα χέρια τους το εργαλείο της εκχώρησης σε άλλους δήμους των αρμοδιοτήτων όμως αυτό είναι ένα δύσκολο εργαλείο γιατί πρέπει να συνυπολογιστούν τα έσοδα της αρμοδιότητας και τα κόστη της εκχώρησης.
Η στελέχωση των 325 δήμων της χώρας είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση και απαιτεί ένα λεπτομερές πλάνο που να περιλαμβάνει τουλάχιστον τα παρακάτω:
1. Οριοθέτηση της Δράσης μέσω ενός κειμένου αρχών και θέσεων εκ μέρους της Πολιτικής ηγεσίας
2. Περιγραφή του προφίλ κάθε θέσης στο οργανόγραμμα ενός Δήμου
3. Εντοπισμός των αναγκών στελέχωσης για κάθε Δήμο – Περιφέρεια
4. Καταγραφή των προσόντων του διαθέσιμου ανθρώπινου δυναμικού (Μόνιμους, Αορίστου χρόνου, από μετάταξη, συμβασιούχους κ.λ.π)
5. Αντιστοίχιση αναγκών και προσόντων στην βάση του κειμένου αρχών και θέσεων
Τα τρία τελευταία βήματα μπορούν να γίνουν σε επίπεδο Δήμου ή και περιφέρειας.
Η στελέχωση των ΟΤΑ πρέπει να αντιμετωπιστεί σας έργο και να γίνει γρήγορα και οργανωμένα προκειμένου μετά από αυτό να ακολουθήσει και η απάντηση στις λοιπές ερωτήσεις («Πως ;», «Πόσο» και «Πότε ;»), που είναι και αυτή εξίσου πιεστική.

Αγαπητές κ.κ ΡΑΝΙΑ ΤΣΟΜΠΑΝΑ και ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΣΟΛΑΚΑΚΗ, Καλή Χρονιά.
Αγαπητή Ράνια,
Ευχαριστώ κατ’ αρχήν, για την δυνατότητα που μου δώσατε να βρίσκομαι σήμερα σε ένα τόσο σημαντικό forum καθαρά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Η δική μου παρέμβαση αφορά στην 2η υποενότητα που αναφέρεται στα μακροπρόθεσμα διαρθρωτικά προβλήματα :
Έχω την αίσθηση, πως η ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ως γνωστικό πεδίο, αλλά και ως πεδίο δράσης δεν έχει τονιστεί ιδιαίτερα, είτε απλά αναφέρεται ως καθαρή ρητορική και ως ευχή, που συνοδεύει άλλες παραπλήσιες δράσεις. Επειδή έχω “δέσει” ολόκληρη την επαγγελματική μου ζωή με την καθαρή τοπική ανάπτυξη (και μάλιστα την ΕΝΔΟΓΕΝΗ και την από κάτω προς τα πάνω-bottom-up) -κάπου 40 χρόνια περίπου (Γραφείο Τοπικής Ανάπτυξης ΑΤΕ, Κοινοτική Πρωτοβουλία LEADER για την ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ Αγροτικών μειονεκτικών περιοχών (Στόχος 1α) διδακτορικό τοπικής ανάπτυξης, έδρα τοπικής ανάπτυξης κλπ)θα ήθελα να θέσω μερικούς προβληματισμούς πάνω στο θεμα αλλά και ορισμένες απόψεις, τις οποίες ενδεχομένως μπορείτε να αξιοποιήσετε
(1) Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ συνιστά, πέρα από στρατηγική επιλογή από τη δεκαετία του 80 και ύστερα, μάλλον μια “ιδεολογία” , την “αντίδραση των πολιτών -κατοίκων στο επικρατέστερο ήθος” (“Territory and Function Friedman-Weaver UCLA) Αν αποδεχτεί κανείς αυτό ως αφετηρία, τότε, η ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ προϋποθέτει μια εσωτερική διεργασία -εντός της τοπικής κοινωνίας- την διεργασία της “ευαισθητοποίησης” των πολιτών-κατοίκων γύρω από ένα “θέμα με ικανότητα συσπείρωσης” (Flag Threme) Άρα, δεν αποφασίζουμε ξαφνικά να δημιουργήσουμε επενδυτικό ενδιαφέρον από τα έξω, αν προηγούμενα δεν έχουμε πετύχει-δεν έχει πετύχει η ίδια η τοπική κοινωνία- ένα minimum όχι συναίνεσης, αλλά αποδοχής και ακόμα παραπέρα, αν η ίδια η τοπική κοινωνία δεν έχει πετύχει προηγούμενα την “κοινωνική της συνοχή”
(2) Δεν μπορώ ωστόσο να παραγνωρίσω το τεράστιο “΄άλμα” που γίνεται με τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ Υπάρχει σαφής αναφορά στη “γειτονιά” που συνιστά την πρώτη-έστω άτυπη- μορφή οργάνωσης, μετά την οικογένεια. Στο βαθμό που “φωτίζεται” αυτή η “μικρο-μοναδα” , θα πρέπει να παραδεχεί κανείς μορφές ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ σε μικροκλίμακα, που είναι το μεγάλο ζητούμενο
(3) Από κει και πέρα, μπορεί κανείς να αναφερθεί στη πολύ μεγάλη σημασία για την ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ που έχει η δημιουργία ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ -πλέον και όχι οικονομικού κεφαλαίου για την επίτευξη της τοπικής ανάπτυξης, όπως την έχουμε οραματισθεί Περαιτέρω ανάλυση, θα δοθεί σε επόμενο ΄σημείωμά μου
(4) Κοινωνικά Δίκτυα, εθελοντισμός και άλλες μορφές “άτυπης” οργάνωσης, νομίζω πως ειδικά στις μέρες μας, έχουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο , ειδικά στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών
καθηγητής Παπακωνσταντινίδης
(3)

Καλό θα ήταν πριν προχωρήσει κάποιος στις όποιες αλλαγές (διαρθρωτικές ή μη) να λάβει υπ’οψιν του την υφιστάμενη κατάσταση στους Καλλικρατειους ΟΤΑ.
Σε πάρα πολλούς δήμους δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ένα υπάλληλος με ειδικότητα πληροφορικής και αν κάπου υπάρχουν 1-2 τότε είναι αναγκασμένοι να παλεύουν με τα καθημερινά προβλήματα συντήρησης δικτύων και μηχανημάτων τα όποια δημιουργούνται συνήθως από την κακή χρήση. Αν σε αυτή την χρονική περίοδο λάβουμε υπ’οψιν τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται λόγω της ενοποίησης των Π.Σ , της μετάπτωσης δεδομένων και την εκπαίδευση των χρηστών σε νέα συστήματα τότε γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι μέλλον χωρίς πλήρως επανδρωμένες υπηρεσίες πληροφορικής δεν υφίσταται. Έτσι ακόμα και εκεί που υπάρχουν πληροφορικοί δεν υπάρχει ο διαθέσιμος χρόνος να σκεφτούν καν τις όποιες αλλαγές θα προσέθεταν υπεραξία στην λειτουργία των ΟΤΑ.
Οι όποιες αλλαγές δεν είναι εύκολο να εισαχθούν στην Δημόσια Διοίκηση χωρίς την επιβολή από τα ανώτερα κλιμάκια αυτής, αλλά και την ταυτόχρονη παροχή στους ΟΤΑ των απαραίτητων ανθρώπινων πόρων για την επίτευξη των στόχων.
Σαν λογική συνέπεια των παραπάνω, θεωρώ ότι ο σχεδιασμός πρέπει να γίνει κεντρικά, λαμβάνοντας υπ’οψιν πολύ σοβαρά τις προτάσεις των ίδιων των ΟΤΑ βέβαια. Παράλληλα όμως και η υλοποίηση συστημάτων πρέπει να γίνει κεντρικά αλλά και συνολικά για όλους τους ΟΤΑ της χώρας (ένα σύστημα για όλους) γιατί αυτό θα προσδώσει συγκεκριμένα οφέλη:
1) σε περίπτωση μεταθέσεων ο χρήστης θα χρησιμοποιεί το ίδιο, γνωστό σε αυτόν σύστημα
2) οι χρήστες θα εκπαιδευτούν μια φορά σε ένα σύστημα και όχι σε διάφορα συστήματα που αλλάζουν συνεχώς
3) χαμηλότερο κόστος υλοποίησης και όχι σπατάλη σε συστήματα (για κάθε δήμο ξεχωριστά) που έχουν ημερομηνία λήξης και χωρίς διαλειτουργικότητα μεταξύ τους,
4) χαμηλότερο κόστος συντήρησης

*Η ιδιαιτερότητα (από κάποιους ίσως θεωρηθεί μειονέκτημα) που διέπει ΟΤΑ της επικράτειας (π.χ νησιωτικότητα) είναι απαραίτητο να ληφθεί υπ’οψιν κατά τον σχεδιασμό των όποιων συστημάτων.